66. Ryby i owoce morza - charakterystyka
Klasyfikacja i podział ryb na grupy, wartość odżywcza ryb i owoców morza
Quiz wiedzy:
66.1. Klasyfikacja i podział ryb
Ryby stanowią surowiec o zróżnicowanych cechach fizjologicznych i użytkowych. W technologii gastronomicznej podziału ryb dokonuje się według następujących kryteriów:
Środowisko życia:
Słodkowodne – np. pstrąg, karp, sandacz.
Morskie – np. dorsz, halibut, sola.
Dwuśrodowiskowe – np. łosoś, węgorz.
Hodowlane – np. karp, panga.
Zawartość tłuszczu:
Tłuste (>5% tłuszczu) – łosoś, makrela, węgorz.
Średnio tłuste (1,5–5% tłuszczu) – karp, pstrąg.
Chude (<1,5% tłuszczu) – dorsz, sandacz.
Kształt ciała:
Wrzecionowate – np. szczupak, pstrąg.
Płaskie – np. flądra, halibut.
Wartość kulinarna:
Bardzo szlachetne (charakteryzujące się małą ilością ości) – łosoś, sola.
Szlachetne – sandacz, karp.
Mniej wartościowe (obfitujące w liczne ości) – karaś, leszcz.
Postać handlowa:
Żywe, świeże, mrożone oraz przetworzone (wędzone, konserwy).
Przynależność systematyczna (rodziny):
Śledziowate, dorszowate, flądrowate, makrelowate, łososiowate, karpiowate, szczupakowate, okoniowate.

https://angloo.com/ryby-ze-strony-stricte-biologicznej-przystosowanie-ryb-do-zycia-w-wodzie/
66.2. Wartość odżywcza i energetyczna
Ryby i owoce morza cechują się wysoki walorami dietetycznymi:
Białko: Wykazuje bardzo wysoką przyswajalność na poziomie 93–97%.
Tłuszcze: Są bogatym źródłem niezbędnych nienasyconych kwasów tłuszczowych (NNKT) z grupy omega-3 (EPA i DHA).
Witaminy: Ryby chude dostarczają głównie witamin z grupy B, natomiast gatunki tłuste są źródłem witamin rozpuszczalnych w tłuszczach: A, D oraz E.
Składniki mineralne: Surowce morskie są wartościowym źródłem jodu i fosforu, a także wapnia i magnezu.
Na ostateczną zawartość składników odżywczych wpływają: gatunek, wiek ryby, sposób odżywiania, środowisko życia, metoda połowu, warunki przechowywania oraz zastosowane metody przetwarzania.
Wartość energetyczna wybranych ryb (kcal / 100 g):
Ryby chude (świeże) | kcal | Ryby tłuste (świeże) | kcal | Ryby wędzone | kcal |
Morszczuk | 55 | Karp | 120 | Dorsz | 94 |
Okoń | 50 | Łosoś | 182 | Łosoś | 162 |
Szczupak | 50 | Węgorz | 204 | Makrela | 221 |
Dorsz | 70 | Makrela | 124 | Węgorz | 326 |
Sandacz | 80 | Śledź | 215 | ||
Sola | 83 | Tuńczyk | 239 |
Skład odżywczy wybranych gatunków ryb (w 100 g):
Składnik | Dorsz | Pstrąg | Łosoś | Śledź | Makrela | Halibut | Mintaj |
Energia (kcal) | 82,0 | 119,0 | 179,0 | 158,0 | 205,0 | 91,0 | 56,0 |
Białko (g) | 17,8 | 20,5 | 19,9 | 18,0 | 18,6 | 18,6 | 12,2 |
Węglowodany (g) | 0,0 | 0,0 | 0,0 | 0,0 | 0,0 | 0,0 | 0,0 |
Tłuszcze (g) | 0,7 | 3,5 | 10,4 | 9,0 | 13,9 | 1,3 | 0,4 |
Tłuszcze nasycone (g) | 0,1 | 0,7 | 3,1 | 2,0 | 3,3 | 0,3 | 0,1 |
Tłuszcze jednonienasycone (g) | 0,1 | 1,1 | 4,4 | 3,7 | 5,5 | 0,5 | 0,1 |
Tłuszcze wielonienasycone (g) | 0,2 | 1,2 | 2,8 | 2,1 | 3,4 | 0,3 | 0,2 |
Cholesterol (mg) | 43,0 | 59,0 | 50,0 | 60,0 | 70,0 | 49,0 | 46,0 |
Potas (mg) | 413,0 | 481,0 | 394,0 | 327,0 | 314,0 | 435,0 | 160,0 |
Niacyna (mg) | 2,1 | 5,4 | 8,4 | 3,2 | 9,1 | 6,5 | 0,7 |
Witamina B6 (mg) | 0,2 | 0,4 | 0,4 | 0,3 | 0,4 | 0,5 | 0,1 |
Witamina B12 (µg) | 0,9 | 4,5 | 1,3 | 13,7 | 8,7 | 1,1 | 1,6 |
Fosfor (mg) | 203,0 | 271,0 | 289,0 | 236,0 | 217,0 | 236,0 | 284,0 |
Selen (µg) | 33,1 | 12,6 | 36,5 | 36,5 | 44,1 | 45,6 | 15,9 |

https://motywator.tv/2021/05/02/1-porcja-ryb-i-owocow-morza-ile-to-jest/
Zawartość kwasów tłuszczowych omega-3 DHA/EPA (mg/100 g):
Gatunek ryby | Zawartość omega-3 (mg/100g) |
Śledź | 2300 |
Łosoś | 1713 |
Makrela | 1175 |
Pstrąg łososiowy | 1026 |
Sardynki (w oleju) | 982 |

https://dietetycy.org.pl/tluste-ryby-morskie/
66.3. Przegląd i charakterystyka wybranych rodzin ryb
Ryby morskie
Śledziowate (śledź, sardynka):
Budowa i wygląd: Grzbiet zielononiebieski, boki i brzuch srebrzyste. Długość śledzia wynosi 20–35 cm, a sardynki 20–25 cm.
Cechy mięsa: Ciemne, tłuste, aromatyczne, zawierające dużą ilość drobnych ości. Wykazuje wysoki poziom kwasów omega-3.
Występowanie: Bałtyk, Morze Północne, Atlantyk.
Zastosowanie: Ryby solone, marynowane, wędzone (np. szprotki), konserwy oraz przekąski zimne.
Dorszowate (dorsz czarny, morszczuk):
Budowa i wygląd: Ciało wydłużone, grzbiet marmurkowy, brzuch biały. Dorsz osiąga długość do 1,5 m, morszczuk do 1,4 m.
Cechy mięsa: Białe, chude, delikatne, lekkostrawne, o charakterystycznym zapachu.
Występowanie: Bałtyk, Atlantyk.
Zastosowanie: Smażenie, duszenie, gotowanie, produkcja mrożonek i filetów. Wątroba dorsza stanowi surowiec do pozyskiwania tranu.
Flądrowate (flądra, turbot):
Budowa i wygląd: Ciało spłaszczone, narząd wzroku przesunięty na jedną stronę. Strona górna jest ciemna i chropowata, dolna – jasna i gładka. Długość zazwyczaj do 50 cm.
Cechy mięsa: Białe, bardzo delikatne.
Występowanie: Wody przybrzeżne Europy.
Zastosowanie: Smażenie, duszenie, wędzenie.
Makrelowate (makrela):
Budowa i wygląd: Opływowy kształt ciała, dwie płetwy grzbietowe. Grzbiet niebieskawozielony, boki jasne. Osiąga długość do 60 cm (optymalna masa handlowa to 250–300 g).
Cechy mięsa: Ciemne, soczyste, tłuste, pozbawione drobnych ości.
Występowanie: Atlantyk.
Zastosowanie: Przetwórstwo wędzarnicze, konserwy, pasty rybne, dania ciepłe i zimne.
Solowate (sola):
Budowa i wygląd: Ciało spłaszczone, długość około 30 cm.
Cechy mięsa: Białe, jędrne, wykwintne, łatwo oddzielające się od ości.
Występowanie: Atlantyk, Morze Śródziemne, Bałtyk.
Zastosowanie: Filety smażone, duszone, ekskluzywne potrawy gastronomiczne.
Łososiowate – ryby dwuśrodowiskowe (łosoś norweski, łosoś dziki):
Tryb życia i budowa: Dwuśrodowiskowe (rozmnażają się w rzekach, dojrzewają w morzach). Grzbiet niebieskoszary, boki srebrzyste. Długość 0,75–1,5 m, masa do 15 kg.
Cechy mięsa: Barwa od różowej do czerwonej, mięso tłuste i o wysokiej wartości odżywczej.
Zastosowanie: Ryby wędzone, pieczone, grillowane, pasty, przystawki oraz pozyskiwanie ikry (kawior).
Ryby słodkowodne
Węgorzowate (węgorz europejski, węgorz ryżowy):
Budowa: Ciało wężykowate, skóra gruba i śliska z drobnymi łuskami.
Cechy mięsa: Białe, bardzo tłuste, wyjątkowo delikatne.
Zastosowanie: Wędzenie (najpopularniejsze), smażenie, pieczenie.
Karpiowate (karp królewski, karp trawiasty):
Budowa: Ciało pokryte łuskami lub bezłuskie (karp królewski). Masa handlowa wynosi 0,8–2,5 kg.
Cechy mięsa: Jasne, delikatne, ale mocno ościste; może wywoływać mułowaty posmak.
Zastosowanie: Gotowanie, smażenie, pieczenie; potrawa tradycyjna.
Łososiowate słodkowodne (pstrąg tęczowy, pstrąg łososiowy):
Budowa: Ciało smukłe, srebrzyste, o długości 30–60 cm.
Cechy mięsa: Barwa od białej do łososiowej, wysoka wartość dietetyczna.
Zastosowanie: Gotowanie, pieczenie, smażenie.
Szczupakowate (szczupak amurski, szczupak amerykański):
Budowa: Drapieżnik o wydłużonym ciele i dużej głowie z ostrymi zębami; długość do 1,5 m.
Cechy mięsa: Jasne, lekko włókniste.
Zastosowanie: Gotowanie, smażenie, pieczenie.
Okoniowate (okoń pospolity, okoń nilowy):
Budowa: Ciało wrzecionowate z dwoma płetwami grzbietowymi; długość do 50 cm.
Cechy mięsa: Białe, delikatne, mała ilość ości.
Zastosowanie: Smażenie, pieczenie.
66.4. Charakterystyka i podział owoców morza
Owoce morza (frutti di mare) to jadalne bezkręgowce wodne (oraz nieliczne płazy). Stanowią ceniony surowiec gastronomiczny ze względu na delikatny smak i bogatą wartość odżywczą.
1. Głowonogi (Mięczaki)
Ośmiornice: Posiadają 8 ramion z przyssawkami oraz gruczoł czernidłowy. Wielkość od kilku cm do 5 m. Mięso jest jędrne i wymaga precyzyjnej obróbki cieplnej (staje się twarde przy błędnej obróbce). Zastosowanie: gotowanie, duszenie, smażenie, grillowanie, zapiekanie.
Mątwy: Posiadają 10 ramion (8 krótszych i 2 dłuższe) oraz worek z sepią (czarny barwnik). Długość do 30 cm. Mięso delikatniejsze niż u ośmiornicy. Zastosowanie: gotowanie, smażenie, duszenie.
Kalmary (kałamarnice): Torpedowate ciało z 10 ramionami i płetwą romboidalną. Długość 10–50 cm. Mięso chude, bogate w białko, lekko gumowate. Zastosowanie: smażone krążki, grillowanie, duszenie, sushi i sashimi.
2. Małże (Mięczaki)
Ostrygi: Szorstka, nieregularna muszla o długości do 20 cm, wypełniona galaretowatą masą w płynie. Luksusowy surowiec spożywany głównie na surowo (na lodzie z cytryną), a także gotowany, duszony, zapiekany lub smażony w panierce.
Omułki (mule): Ciemna, brunatno-czarna muszla o długości 3–5 cm. Mięso delikatne, lekko słodkawe. Przygotowywane głównie na parze oraz jako dodatek do zup i sosów.
Przegrzebki: Wachlarzowata, żeberkowana muszla (15–17 cm). Mięso białe, delikatne, często występujące z różową ikrą. Wymagają bardzo krótkiego smażenia lub grillowania.
3. Skorupiaki
Homary: Posiadają twardy pancerz i potężne szczypce; masa zwykle 0,5–1 kg. Po obróbce termicznej zmieniają barwę na czerwoną. Zastosowanie: gotowane, grillowane, pieczone oraz jako baza zup i sosów.
Kraby: Spłaszczony pancerz o szerokości 20–30 cm. Delikatne białe mięso znajduje się głównie w szczypcach i pod pancerzem. Zastosowanie: gotowane, pieczone, smażone, dodatek do sałatek i past.
Raki: Słodkowodne skorupiaki o długości do 20 cm i brunatno-zielonkawym pancerzu. Mięso delikatne i soczyste. Przeznaczone na zupy, sosy, przystawki i masła smakowe.
4. Inne grupy
Ślimaki: Miękkie ciało ze spiralną muszlą (ok. 5 cm). Konsystencja mięsa lekko gumowata. Podawane zapiekane (np. w maśle czosnkowym), gotowane lub duszone.
Żaby: Częścią jadalną są wyłącznie udka. Mięso delikatne, w smaku przypominające soczysty drób. Przygotowywane głównie poprzez smażenie w panierce.









